همان گونه که از هفته های پیش اعلام شده بود روز پنج شنبه همزمان با عید سعید غدیر، جشن بزرگ غدیر با همت ستاد برگزاری عید غدیر در حسینیه مرکز شهر بادرود برگزار شد. با توجه به تجربه اول در برگزاری این جشن نکاتی در این جشن به چشم  خورد که در ذیل مورد بررسی قرار می گیرد.

پیش از هرچیز باید از تمام برگزارکنندگان این جشن که بالاخره آستین بالا زدند تا شاهد غربت غدیر در چهارمین شهر زیارتی ایران نباشیم، تقدیر و تشکر کرد. تشکیل یک ستاد و پیگیری و برنامه ریزی امور بر اساس خرد جمعی و همدلی و همفکری از نکات قابل توجه و تحسین برانگیز این جشن بود.

1-  اصولاً برای اجرای هر برنامه ای ابتدا باید هدف از برگزاری آن برنامه به نوعی مشخص شود، آیا دوستان عزیز رفع تکلیف و برگزاری محض این جشن بدون توجه به تاثیرگذاری آن بر مخاطبان را مدنظر داشتند یا اینکه به دنبال نتیجه گیری و تاثیرگذاری بودند! اگر نیت دوستان رفع تکلیف بود که به طور مطلق این نیت در این جشن برآورده شد، اما اگر نیت ستاد برگزاری تاثیرگذاری بر روی مخاطبین بود به نظر بنده با تمامی احترامی که برای برگزارکنندگان جشن قائلم اعتقاد دارم، این جشن نتوانست بهره وری و پیامد مثبت و قابل توجهی درپی داشته باشد.

2- برای برگزاری یک جشن باشکوه و البته تاثیرگذار، ایتدا باید مخاطب شناسایی شود! اگر مخاطب جشن غدیر دانش آموزان و قشر نوجوان شهر بادرود بود که نوع برنامه ها هیچ سنخیتی با حضور این قشر نداشت! انتخاب یک مجری رسمی و بیشتر متناسب با برنامه های غیرجشن و شادی، دعوت از یک سخنران مسن با فاصله سنی بسیار زیاد با مخاطبان و گروه هدف( دانش آموزان و نوجوانان) باعث شده بود که در درجه اول نظم و انظباط مراسم مخدوش شود و هم اینکه سخنران محترم برای ایجاد سکوت در مراسم بارها و بارها حتی مربیان و دبیران محترم را به صحنه دعوت کند!!! قصد زیر سوال بردن توانمندی مجری یا سخنران محترم را ندارم که هر دو کارآزموده اند و محترم ولی فضای برنامه ایجاب می کرد که از یک مجری جوان و حداقل چهره ای معروف و مشهور و جوان پسند به اجرای برنامه می پرداخت و هم اینکه با توجه به مخاطب نوجوان حاضر در جشن، بهتر بود که از یک سخنرانی دعوت می شد که توانایی ارتباط کلامی و گفتاری با قشر جوان را در خود داشته باشد.

4- برگزاری آزمون غدیر قبل از آغاز جشن در همان مکان نیز از دیگر نکات منفی این جشن بود، اگر این آزمون در روز غدیر یا هفته ها قبل در بین دانش آموزان برگزار می شد و اعلام برندگان و اهدای جوایز در این مراسم انجام می گرفت، نظم و انظباط مراسم نیز کمتر زیر سوال قرار می گرفت و از هرج و مرج موجود در جشن کاسته می شد.

5- زمان برگزاری جشن( ساعت 9 صبح روز 5 شنبه) نیز باعث شده بود که بسیاری از همشهریان برای برنامه ریزی در این جشن، با مشکل روبرو شوند، ضمن اینکه احساس بنده این بود که تبلیغات کافی و موثر در شهر برای جلب مشارکت شهروندان در این جشن بزرگ، صورت نگرفته بود.

6- عده ای از دوستان این انتقاد را وارد می کردند که چرا کسانی که در جشنواره انار و برنامه های از این قبیل همکاری می کنند و حضور فعال دارند ، دربرگزاری برنامه هایی از قبیل جشن غدیر حاضر نیستند، خدمت این دوستان عزیز عارضم، اجرای هر نوع برنامه ای، علاقمندان و برگزارکنندگان خاص خود را می طلبد و قرار نیست یک نفر هم در جشنواره انار فعال باشد و هم در جشن غدیر و هم در ایام محرم! هرکس بر اساس توانمندی و علاقه خود فعالیت و مشارکت در یکی از برنامه ها را انتخاب می کند! این دقیقاً مثل این است که به طور مثال ما از یک مجری برنامه ورزشی انتظار داشته باشیم که در برنامه های مذهبی هم به اجرا بپردازد!!! یا از هئیتی های محترم انتظار داشته باشیم که در برگزاری جشنواره انار مشارکت داشته باشند!!! پس مثلاً این انتقاد که چرا  فلان اداره و بهمان کس در فلان جشنواره فعال است و در فلان جشن مشارکت ندارد، انتقاد منصفانه ای نیست و هر زمینه و هر برنامه ای نهاد و متولی خاص خود را می طلبد.

6- قصد نادیده گرفتن زحمات و زیرسوال بردن خدمات دوستان برگزار کننده این جشن را نداشتیم ولی انتظارمان از جشن بزرگ غدیر بسیار فراتر از این جشن و در شأن شخصیت بزرگوار مولای متقیان علی (ع)بود. هرچند تجربه اولیه این دوستان می تواند دلیلی بر ضعفهای موجود در این جشن باشد اما امیدواریم با برنامه ریزی و مدیریت بهتر و همفکری و همت مضاعف، در سالهای آینده و برنامه های مشابه شاهد برنامه های باشکوه تر و زیباتر از سوی این دوستان باشیم...

بدرود بر همتتان... آفرین بر تلاشتان...