در سالهای اخیر عادت کرده ایم با فرارسیدن ماه محرم عده ای کمر همبت بربندند و آستین بالا بزنند و با سیاه کردن در و دیوار و افزایش متراژ حسینیه ها، شوری به محرم ببخشند و عده ای در طرف مقابل و البته از روی دلسوزی و مثبت اندیشی علم مخالفت با اینگونه رفتارها را برپا کنند و ازدیاد حسینیه ها را به باد انتقاد بگیرند و خلاصه شعر هرکسی از ظن خود شد یار من را در این مسئله تداعی کنند!

اینکه هرسال به تعداد و متراژ حسینیه ها در شهر افزوده می شود یکی از دلایل اصلی آن ریشه در فرهنگ اجتماعی و سیاسی ما ایرانیها و به تبع ما بادرودیها دارد! همه ما مستحضریم اگر امروز یک گروه سه نفره با هدف مشترک در ایران ایجاد شود فردا روزی دهها طیف و شعبه و دسته دیگر از دل این گروه اولیه برمی آیند و خلاصه این اپیدمی تاسف برانگیز فضای حسینیه ها و هئیت های مذهبی را هم تسخیر کرده و شاهد برآمدن چند هئیت مذهبی از دل یک هئیت و یا تولد یک هئیت به دلیل تقابل با هئیت دیگر هستیم ...

اما در پاسخ به این سوال که آیا وجود این تعداد حسینیه و پرداختن به ظواهر و حواشی محرم در شهر لازم هست یا خیر؟ باید گفت نگاه یک طرفانه و مطلق به این مسئله نمی تواند کارساز باشد، شور (تعدد حسینیه و هئیت ها و استفاده از دهل و علم و زنجیر و ....) و شعور( پی بردن به کنه و ماهیت و محتوای اصلی حادثه عاشورا و تبیین عقلانی آن حادثه عظیم و درس گرفتن از آن) لازم و ملزوم یکدیگر هستند، اگرچه باید کوشید تا پیام اصلی عاشورا را به نسل جوان و عزاداران حسین آموخت، اما از طرفی باید کوشید تا با بکاربستن ظواهری که در جذب نسل جوان به حضور در عزاداری سالار شهیدان موثر واقع می شود، زمینه حضور این نسل و تأثیرگذاری بر این نسل را فراهم کرد.

شاید با نگاه کاملاً منطقی و عقلانی، حسینیه سازی و استفاده از دهل و زنجیر و علم و ... در عزاداری امری بیهوده باشدولی باید این نکته را در نظر گرفت که درصورتیکه از چنین آیتمهایی برای رونق بخشیدن و تهییج افکار عمومی نسبت به حادثه عاشورا استفاده نمی شد این حادثه عظیم و شهادت حضرت امام حسین(ع) نیز همچون شهادت و وفات دیگر ائمه معصوم به وادی فراموشی سپرده می شد و  اگر درصد اندکی تاثیرگذاری ایام محرم بر روی بنیه مذهبی جوانان قائل شویم، در صورت حذف این ظواهر همین درصد کم تأثیرگذاری نیز از بین می رفت!

ذکر این نکته ضروریست که کسی منکر موارد منفی و تاحدودی بیراهه رفتن برخی از هئیتها و برنامه های عزاداری نیست، ولی این مسئله ریشه در علل و عوامل دیگر دارد و نباید علت تمام این کژروی ها و حرف و حدیثهایی که در مورد هئیتهای مذهبی وجود دارد را متاثر از دل بستن به ظواهر و حواشی مربوط به هئیتها و عزاداران دانست.

بهتر است به یاد داشته باشیم که نگاهمان به چنین مسائلی نباید سیاه و سفید باشد، بلکه با دیدی واقع گرایانه تمام جوانب منفی و مثبت قضایا را در نظر بگیریم و به دلیل وجود چند مشکل در یک موضوع کلیت آن موضوع را زیر سوال نبریم، تا بتوانیم بهتر و بهتر تصمیم گیری کنیم.

رونق بخشیدن به حسینیه ها و پرداختن به ظواهر و جذابیت های دستجات مذهبی لازم، انشقاق و اختلاف و استفاده ابزاری از هئیتهای مذهبی امری ناپسند و مذموم، نگاه یک طرفه و مطلق چه عقلانی و چه احساسی به عزاداری محرم اشتباه و حفظ احترام و شأنیت حادثه عاشورا و شخصیت سالار شهیدان بر همه ما واجب است!!!